FLLUSKA

***
Familje shqiptare
Në trotuarin përballë
Hapësira është modeluar sipas
Gishtit të madh të këmbës
Katër të tjerët rrinë ngusht
Nguc e nguc ngjitur
Duke dashur të ishte ndryshe
Ndryshe nuk mund të jetë duke e ditur
Kohë shi-ndryshkur
Nën strehën e thoit të burrit
Dhe biçakut të vjetëruar.

***
U mbars një gjethe kumbulle
E njomë, nën vesë
Nën peshë
Të një pike ujë
Ajo barrë
U shkëput prej saj
U lind një djalë
Dhe gjethja u gatit për ditën
Ditën e gjatë të një familje shqiptare.

***
Folëm gjatë
Për politikën, tonën dhe të gjithkujt
Fuçitë e naftës, fuçinë e rakisë, të ujit
që humbet këtu e gjendet në planet tjetër
Konkluduam se jetë tjetër ka
Por nuk ramë dakort nëse kjo është më e mira
Thamë të bëjmë pak qejf në mbrëmje
U ndjemë pak bosh në mëngjes
Pak vend ende kish mbetur
për fjalët pafund të një familje shqiptare.

***

Mu duk e ftohtë

E zhveshur

Asgjë për të dhënë

Asgjë për të fshehur

Zemra e saj e verdhë

Përgjysëm e fikur

Sytë vezullorë

Në kurrësi të ikur

Ndaj ia dhashë Natës

Veshjet e mia

U mbështollëm të dashuruar

Njeriu dhe Gjithësia

*** (in the works)

Ke frikë nga unë

A thua se e di

Sa dashuri kam vrarë

Unë vras dashuri

Me dorën time të parezistueshme

Me syrin tim të zi

me jetën time të pabanueshme

Me syrin tim të zi.

Ke frikë nga unë

A thua se e di

Se dashuri kam vrarë

Për të ardhur tek ti.

Tani ke frikë nga unë

A thua se e dije.

A nuk doje një darkë të vërtetë

Përpara se të flije?

*** (in the works)

Si lakuriqi

Që me natën ndan lëkurën

Jam ngjitë në tavanin e bardhë

Ndonëse poshtë më rëndon trupi

Nëntë plagë mbaj

Më e vjetra në kokë

Motrat nuk ia thonë njëra-tjetrës

Çfarë më thonë mua.

Dhe rroj

Si çengeli

Ku varet drita.

*** 

Kinse verë.

Njerëz në grup

Grup pleshtash në rradhë për benzinë

Pastaj shpërndahen

Në ditët e tyre

Në ndodhitë që ua kam zili.

Nuk kam iluzione shiu

Jeta m’është maraz

Më kruhet koka

Varë në penxhere

Kinse verë.

*** 

Përcjellim ushtarët e i ndjekim

Të gjithë duam të prekim një rreze lavdie

Ndjellë prej shkëlqimit të bajonetave

Sëkëlldi në bark

As fëmija nuk rëndon ashtu

As vdekja

Vdekja gënjen gjithnjë e më pak

Gjithnjë e më shumë i besojmë

një rrezeje lavdie, lajkatare

na verbon tek ecim

krah tyre në përcjellje.

*** 

Ku shkel këmba, thyhet një varg

e shkërmoqet një fjalë

poezia miku im, është një përrallë

në vende të paqena rrëfyesit humbin

symbyllur i ndjek

të magjepsesh me fundin.

aty fjala vdes, aty pushon jeta

aty ndajnë një shtrat

ëndrra dh’e vërteta

*** (bonus track) 

U zbardh qyteza

Nuse për të tjerë

Qeshet zemërzeza

Qeshet gaz e vrerë

Qysh kam fikur hyun

Bora zuni borën

Syu nuk zu syun

Dora nuk zu dorën

***

A është kohë e përshtatshme për një shi të shtruar?

Në zamër, e mbajnë me biskota lehonën

E hidhur mbasditja, e hidhur zeherr

Si sherbet e thith toka

shiun.

Në diell e pas diellit u djegshin shejtanët

Fotografët që buzëqeshjet me zor na i vënë

Në fytyrë,në sy, në bark - dy bebe

Lindur në një ditë e humbë në kohë të ndryshme

Eh, o vllau jonë, sa ke për të mësu..

***

As ëndërrat nuk më shkojnë deri në fund

I dëshpëruar – pëshpëris -

I dëshpëruar.

Qielli i errët mbi Bankën Qëndrore

Bie ndesh me syrin e majtë.

Pishat e festës të keqkuptuara si bredha

Ndizen flakë.

A ke të thyesh?

Të thyera a ke?

***

I kam për zemër kalamendjet

Koha kur askush nuk hyn

Nuk del nga dera ime

E oda në kokë bëhet krejt e vogël

sa oda në tokë e prerë për trup.

As ëngjëj, as djaj

As xham për dihatjet,

Në ekuilibër

Në pafajësi

Në mosdije.

Dora udhëzuese ndryshon këndin e platformës

Dhe zari i nxituar fugon në labirint.

________________